Gry to coś, co lubią wszyscy, niezależnie od wieku. Rozrywka jest tak mocno wpisana w naturalne potrzeby człowieka, że mało kto umie wyobrazić sobie życie bez zabawy jako coś, co można by jeszcze nazwać życiem. Oczywiście gry bywają różne i często zmieniają się nasze preferencje wobec rozrywki – w zależności od wieku, umiejętności i ogólnych zainteresowań, to jednak sama radość z gry jest czymś wspólnym dla nas wszystkich.
Fakt ten udowodniono naukowo już w latach siedemdziesiątych. Wszelkie gry, niezależnie do rodzaju – a zatem nie patrząc na to czy są gry logiczne czy może gry zręcznościowe, gry dla dziewczyn czy gry dla chłopaków, etc. – aktywują w naszym mózgu pewien wspólny obszar odpowiedzialny za poczucie przyjemności i zadowolenia. Oczywiście nie tylko ten, gdyż gry logiczne będą też aktywować obszar odpowiedzialny za takie właśnie myślenie, a gry zręcznościowe bardziej zaangażują obszary odpowiedzialne za koordynację ruchową, etc. jednak przyjemność towarzyszyć będzie zawsze i każdemu. Jest to o tyle ciekawe, iż proces ten (odczucie przyjemności) u większości ludzi – z wyłączeniem nałogowych hazardzistów – uruchamia przez cały czas gry, jedynie wówczas, gdy nie toczy się ona o żadną dużą stawkę. Jeśli zaś pojawia się interesująca stawka wówczas do póki zwycięstwo nie jest pewne lub przynajmniej bardzo prawdopodobne, to pomimo wykonywania tych samych działań fizycznych czy umysłowych obszar odpowiedzialny za poczucie przyjemności nie aktywuje się. Niby wiadoma rzecz, jednak o tyle ciekawa, iż dowodzi ona w pewien sposób, że po części człowiek może kontrolować działalność pewnych obszarów swego mózgu, tak jak robi to z resztą własnego ciała…
No related posts.